Bir garip yolcuyken hayat yolunda
Sevince açıldı güller dalında
Türkü olup söylenince dilinde
Bir selam gönderip can dedi bana
Alçak gönüllüydü güleçti yüzü
Yüreğinde vardı bir ince sızı,
Daima sevgiyle ,çalardı sazı
Yüzünü döndürüp Can dedi bana
Bakışı mağrurdu duruşu dimdik
Sevmezdi kötüyü, biz neler gördük
Gecede ağladık, gündüzde güldük
Sen bana ışıksın,Can dedi bana
Bir su misali geçiyor yıllar
Bir yanı özlemde, uzuyor yollar
Bir başka kokardı elinden güller
Uzattı elime Can dedi bana
Senden bana emanettir bu güller
Gülün özlemiyle yanar bülbüller
Geldi başımıza onulmaz haller
Yaktın yüreğimi, Can dedi bana
Birlikte yanalım,oldu yanıtım
Ben de seni sevdim,işte kanıtım
Sende riyasızca sevgiler tattım
Beni hiç bırakma, Can dedi bana
Özlemiş, beklermiş; gündüz gecede
Söylermiş adımı her bir hecede
Bir şiir olmuşum bin bir dizede
Yüreğe yazıldın, Can dedi bana
Can olan akışır, gider ummana
Yakışır binlerce olsa canana
Ey Dosteli! Sen de düştün yangına
Birlikte yanalım,CAN dedi bana